ﺧﯩﺘﺎﻱ ﻣﯘﺳﺘﻪﺑﯩﺖ ﮪﺎﻛﯩﻤﯩﻴﯩﺘﻰ „ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﺋﻪﺯﻩﻟﺪﯨﻦ ﺟﯘﯕﮕﻮﻧﯩﯔ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﻤﺎﺱ ﺑﯩﺮ ﭘﺎﺭﭼﯩﺴﻰ“ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺳﻪﭘﺴﻪﺗﯩﻨﻰ ﺋﻪﻣﻪﻟﯩﻴﻪﺗﻜﻪ ﺋﺎﻳﻼﻧﺪﯗﺭﯗﺵ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺳﯩﻴﺎﺳﯩﻲ، ﺋﯩﻠﻤﯩﻲ ﺳﺎﮪﻪﻟﻪﺭﺩﻩ ﻛﯚﭖ ﺗﯧﺮﯨﺸﭽﺎﻧﻠﯩﻖ ﻛﯚﺭﺳﻪﺗﻜﻪﻥ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ، ﺷﻪﺭﻗﯩﻲ ﺗﯜﺭﻛﯩﺴﺘﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﻪﺯﻩﻟﺪﯨﻦ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭﻏﺎ ﺗﻪﯞﻩﻟﯩﻜﯩﻨﻰ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﻪﻟﻤﯩﺴﺎﻗﺘﯩﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻢ ﺩﯙﻟﻪﺕ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻣﯘﺳﺘﻪﻗﯩﻞ ﻳﺎﺷﯩﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﺪﻩﻙ ﺗﺎﺭﯨﺨﯩﻲ ﺭﯦﻴﺎﻟﻠﯩﻘﻼﺭﻧﻰ ﺋﯚﺯﮔﻪﺭﺗﻪﻟﻤﯩﮕﻪﻥ ﺋﯩﺪﻯ. ﭼﯜﻧﻜﻰ، ﺷﻪﺭﻗﯩﻲ ﺗﯜﺭﻛﯩﺴﺘﺎﻧﺪﺍ ﺋﯘ ﻣﯘﻗﻪﺩﺩﻩﺱ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺗﺎﺭﯨﺨﯩﻨﯩﯔ ﻣﯩﯖﻠﯩﻐﺎﻥ ﮪﯩﻤﺎﻳﯩﭽﯩﻠﯩﺮﻯ، ﮔﯘﯞﺍﮪﭽﯩﻠﯩﺮﻯ، ﺗﻪﺭﻏﯩﺒﺎﺗﭽﯩﻠﯩﺮﻯ ﺗﯧﺨﻰ ﮪﺎﻳﺎﺕ ﺋﯩﺪﻯ. ﺧﯩﺘﺎﻱ 2016-ﻳﯩﻠﻠﯩﺮﻯ ﺟﺎﺯﺍ ﻻﮔﯩﺮﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﻪﺳﯩﺲ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ، ﺋﺎﻟﺪﻯ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺳﻪﺭﺧﯩﻠﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﻮﻗﯩﺘﯩﭗ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﻛﯩﻤﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺯﻭﺭﺍﯞﺍﻧﻠﯩﻖ ﺋﯘﺳﯘﻟﻠﯩﺮﯨﺪﺍ ﺗﺎﺭﯨﺨﻨﯩﯔ ﺋﺎﺯﮔﺎﻟﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻛﯚﻣﯩﯟﯦﺘﯩﺶ ﻳﻮﻟﯩﻨﻰ ﺗﯘﺗﺘﻰ.

ﺧﯩﺘﺎﻱ ﮪﺎﻛﯩﻤﯩﻴﯩﺘﻰ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﯨﻦ ﻳﯜﺭﮔﯜﺯﯨﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺯﻭﺭﺍﯞﺍﻧﻠﯩﻘﻼﺭﻧﻰ ﻗﺎﻧﯘﻧﯩﻲ ﺋﺎﺳﺎﺳﻘﺎ ﺗﺎﻳﺎﻧﺪﯗﺭﯗﺵ ﺋﯜﭼﯜﻥ، ﺗﯧﺮﺭﻭﺭﯨﺰﯨﻤﻐﺎ ﻗﺎﺭﺷﻰ ﺗﯘﺭﯗﺵ ﻗﺎﻧﯘﻧﻰ، ﻣﯩﻠﻠﻪﺗﻠﻪﺭ ﺋﯩﺘﺘﯩﭙﺎﻗﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺋﯩﻠﮕﯩﺮﻯ ﺳﯜﺭﯛﺵ ﻗﺎﻧﯘﻧﯩﻐﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﺎﻧﯘﻧﻼﺭﻧﻰ ﺗﯜﺯﯛﭖ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ. ﺋﻪﻣﺪﯨﻠﯩﻜﺘﻪ „ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ 2000 ﻳﯩﻠﺪﯨﻦ ﺑﯘﻳﺎﻥ ﺟﯘﯕﮕﻮﻧﯩﯔ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﻤﺎﺱ ﺑﯩﺮ ﭘﺎﺭﭼﯩﺴﻰ ﺋﯩﺪﻯ“ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺳﻪﭘﺴﻪﺗﯩﻨﻰ ﺋﯩﻠﻤﯩﻲ، ﺗﺎﺭﯨﺨﯩﻲ ﺋﺎﺳﺎﺳﻘﺎ ﺋﯩﮕﻪ ﻗﯩﻠﯩﺶ ﺋﯜﭼﯜﻥ <<ﺟﯘﯕﮕﻮ ﺷﯩﺠﺎﯓ ﺭﺍﻳﻮﻧﯩﻨﯩﯔ ﺩﯨﻨﯩﻲ ﺗﺎﺭﯨﺨﻰ>>، <<ﺟﯘﯕﮕﻮ ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﺭﺍﻳﻮﻧﯩﻨﯩﯔ ﺗﺎﺭﯨﺨﻰ>> ﻧﺎﻣﻠﯩﻖ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﺳﺎﺧﺘﺎ ﺗﺎﺭﯨﺨﻨﻰ ﺗﯜﺯﯛﭖ 2-ﺳﯩﻨﺘﻪﺑﯩﺮ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﺍ ﻧﻪﺷﯩﺮ ﻗﯩﻠﺪﯗﺭﻏﺎﻥ.

ﺧﯩﺘﺎﻳﻨﯩﯔ ﺑﯘ ﺳﺎﺧﺘﺎ ﺗﺎﺭﯨﺨﻼﺭﻧﻰ ﮪﺎﻳﺎﺕ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭﻧﯩﯔ ﻛﺎﻟﻠﯩﺴﯩﻐﺎ ﻗﻮﻏﯘﺳﯘﻣﺪﻩﻙ ﺋﯧﺮﯨﺘﯩﭗ ﻗﯘﻳﯘﯞﯦﺘﯩﺶ، ﺩﯗﻧﻴﺎﻏﺎ „ﻣﺎﻧﺎ ﺑﯘ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺗﺎﺭﯨﺨﻰ“ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺋﯩﺪﯨﻴﻪﻧﻰ ﺗﺎﺭﻗﯩﺘﯩﭗ، ﺑﯘ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﺷﻪﺭﻗﯩﻲ ﺗﯜﺭﻛﯩﺴﺘﺎﻧﻨﻰ ﻣﻪﯕﮕﯜ ﺧﯩﺘﺎﻳﻨﯩﯔ ﻣﯘﺳﺘﻪﻣﻠﯩﻜﯩﺴﻰ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﺍ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺗﯘﺭﯗﺵ ﻣﻪﻗﺴﯩﺪﯨﮕﻪ ﻳﻪﺗﻤﻪﻛﭽﻰ ﺑﻮﻟﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﻰ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﺭﯙﺷﻪﻥ ﺋﺎﻳﺎﻥ ﺑﻮﻟﻤﺎﻗﺘﺎ.